ثمانين وستمائة هجرية ؛ واز اين عبارات معلوم مىشود كه وى در سال 687 زنده بوده است . از آثار شهرزورى برمىآيد كه وى در حكمت بحثي وذوقي داراى مقام بلندى است ؛ در تاريخ فلسفه توانا ومسلط است ؛ بر آراء ونظرات حكيمان پيش از خودآگاهى كامل دارد وبر وضعيت علمي زمان خويش كاملا مشرف است ، چنان كه در رساله دوم كه در منطق است مكرر از خونجى وابهرى وأمثال آنان كه از معاصران أو هستند با صراحت مطالبى نقل مىكند ودر رساله سوم كه در حكمت عملي است ، تقريبا اخلاق ناصري خواجة نصير طوسي را كه معاصر اوست به عربى ترجمه وتلخيص كرده است ودر موارد محدودى در رساله إلهيات رسائل إلهيات الشجرة الإلهية از خواجة نصير الدين الطوسي ، با عنوان « بعض المتأخرين » نقل مىكند . آثار شهرزورى از شهرزورى چندين اثر ارزشمند به دست ما رسيده كه در سالهاى أخير به زيور چاپ آراسته شده است وعبارتند از : 1 - نزهة الأرواح وروضة الأفراح يا تاريخ حكما . متن اصلى اين كتاب كه به زبان عربى است ، در تركيه وليبى منتشر شده است وترجمه فارسي آن توسط ضياء الدين درّى با نام كنز الحكمة در تهران چاپ شده وبار ديگر با ترجمه مقصود على تبريزى به كوشش مرحوم أستاذ محمد تقي دانش‌پژوه ومحمد سرور مولايى ، بسال 1365 ش توسط انتشارات علمي وفرهنگى در تهران منتشر گرديده است . كتابي با نام « مدينة الحكماء » به أو منسوب است ونسخه‌اى از آن در كتابخانه مجلس شوراى اسلامى وجود دارد كه پس از بررسى معلوم شد همان نزهة الأرواح أو است . 2 - شرح حكمة الإشراق سهروردى كه با همت جناب آقاى دكتر حسين ضيائى